Przeprowadzka zbliża się za miesiąc. Masz kartony, taśmę, dobry humor i poczucie, że tym razem będzie inaczej niż poprzednim razem. Zaczynasz od kuchni, bo jest logiczna. Pakujesz wszystko - naczynia, garnki, sztućce, przyprawy, ekspres do kawy. Kartony idą do nowego mieszkania.

I przez pierwsze dwa tygodnie w nowym miejscu gotujesz wodę w mikrofali i jesz na wynos, bo ekspres czy czajnik jest gdzieś w którymś kartonie, tylko nie wiesz w którym.

To jest klasyczny błąd przeprowadzkowy numer jeden: pakowanie wszystkiego razem, bez hierarchii użyteczności.

Dlaczego pakujemy w złej kolejności

Pakowanie idzie po linii najmniejszego oporu. Zaczynam od kuchni, bo jest duża i wygodna do pracy. Pakujesz co popadnie, bo są kartony i jest motywacja. Nie myślisz o tym, że te kartony za trzy tygodnie przyjadą do nowego miejsca i ktoś (Ty) będzie w nich szukać wspomnianego wcześniej ekspresu czy też czajnika.

Problem jest systemowy: pakujesz w środku przeprowadzki, rozpakowujesz po. To są dwa zupełnie różne zadania i wymagają odmiennego planowania.

Jak powinna wyglądać kolejność

Zacznij od rzeczy, których NIE używasz teraz. Sezonowe ubrania, książki których nie czytasz, dekoracje, zapasowe pościele, pudełka z archiwalnymi dokumentami. Wszystko co może spokojnie wyjść z szafy teraz i czekać na przeprowadzkę. Te kartony możesz zakleić i oznaczyć co w nich jest - już do nich nie wracasz.

Dopiero na koniec pakujesz to, czego używasz na co dzień. Kuchnia - przedostatni dzień. Ubrania robocze - przedostatni dzień. I zostaw sobie oddzielną torbę na "pierwszą noc" - rzeczy na dwie doby: ładowarka, leki, zmiana ubrań, przybory toaletowe, ręcznik, ekspres i kawa jeśli bez niej nie żyjesz.

Ta torba jedzie z tobą a nie z resztą kartonów na pace samochodu przeprowadzkowego. Niezależnie co się stanie z kartonami - masz przeżyć pierwsze czterdzieści osiem godzin dzięki tej osobnej torbie.

Oznaczanie kartonów - jak to robić żeby miało sens

"Kuchnia" to za mała informacja. "Kuchnia - garnki i pokrywki" to lepsza. "Kuchnia - pilne: ekspres, kubki, kawa" to idealne.

Oznaczaj kartony z boku, nie tylko na wierzchu - bo kartony stoją jeden na drugim i widzisz tylko ten najwyższy. I pisz dużo, grubym markerem. Nie skrótami "K1", tylko "kuchnia - codzienne naczynia".

Część osób robi listę zawartości każdego kartonu. To bardzo pomocne przy rozpakowaniu - ale przy pakowaniu w stresie często się nie sprawdza. Kompromis: jedno zdanie podsumowania na boku, i osobna kartka z listą kartonów.

Przeprowadzka to okazja do declutteringu - tylko nie w ostatniej chwili

Przeprowadzka to naturalny moment na przegląd. Przenosisz wszystko - a skoro i tak bierzesz każdą rzecz do ręki, to jest ten moment, kiedy możesz zdecydować, czy jedzie do nowego miejsca czy nie. To uławia później proces rozpakowywania!

Problem polega na tym, że większość ludzi robi to albo za późno (ostatni wieczór przed przeprowadzką, w stresie, kiedy decyzja "pakuję i może wyrzucę potem" jest zawsze łatwiejsza) albo wcale.

Jeśli masz czas - zrób przegląd na dwa tygodnie przed. Spokojnie, bez kartonów w tle. Co nie jedzie do nowego miejsca, idzie teraz na sprzedaż, oddanie lub śmietnik. Nie jedzie z tobą.

Jeśli czasu nie ma - i tak spakuj, ale zaplanuj rozpakowywanie jako moment decyzji. Karton, który rozpakowujesz, to karton do przemyślenia - nie do szybkiego upychania na półkę.

O rozpakowaniu, bo to też jest organizacja

Rozpakowywanie musi mieć plan - i ten plan jest odwróceniem pakowania. Najpierw sypialnia i łazienka (codzienne czynności życiowe). Potem kuchnia (gotujesz). Na końcu salon i reszta.

Nie rozpakowuj wszystkiego naraz. Jeśli spędzisz pierwszy tydzień na rozpakowywaniu, wyczerpiesz się i część kartonów zostanie na "potem", a potem okazuje się, że "potem" to za rok.

Jeden pokój dziennie, po kolei, karton po kartonie. Zanim przeprowadzisz karton do pokoju - wiesz gdzie ma stać. Nie pchasz "żeby zrobiło się miejsce" - układasz tam gdzie to mieszka.

Wiem, że brzmi ambitnie kiedy jest się po tygodniu przeprowadzki. Ale właśnie dlatego ta usługa istnieje - żeby ktoś pomógł to zaplanować, zanim zacznie się chaos.

Przeprowadzałam się już kilkanaście razy – nie tylko w Polsce, ale i za granicą (a tam na miejscu też kilkakrotnie) oraz z powrotem do Polski. Wiem, jak to ugryźć, i chętnie pomogę!